Wiosenny apel: zostawcie dzieci rodzicom!

Spacerując po lesie, powinniśmy postępować tak, jakbyśmy byli w odwiedzinach u znajomych – spokojnie i bez zbędnego hałasu. Nasze głośne zachowanie, szczególnie w okresie odchowu młodych, może przyczynić się do spłoszenia matek, którym strach nie pozwoli wrócić do dzieci. Zimą nasze donośne okrzyki mogą sprawić, że zwierzęta, uciekając przed nimi, dostaną się na oblodzone zbiorniki wodne, a stąd już tylko krok do tragedii.

ZWIERZĘTA LEŚNE

Wiosną każdego roku przywożone są do Ekostraży oseski saren i zajęcy, znalezione w zaroślach przez człowieka. Może nam się wydawać, że takie samotne, nieruchomo siedzące młode zostało opuszczone przez matkę i znajduje się w niebezpieczeństwie. Wysoki poziom empatii spacerowiczów w połączeniu z brakiem odpowiedniej wiedzy sprawia, że oseski zabierane są z lasu i przekazywane azylom, jako potrzebujące pomocy. Niestety, takie zachowanie przyczynia się do obniżenia przeżywalności tych zwierząt. Dlaczego? Gdy matka wyrusza na poszukiwanie jedzenia, zostawia młode w bezpiecznym miejscu. Po tym, jak sama zaspokoi głód, wraca do swojego malucha. Młode koźlę czy zając, naznaczone ludzkim zapachem, nie zostanie zaakceptowane przez matkę i tym samym musi pozostać pod opieką człowieka, inaczej nie przeżyje. Odchów takich zwierząt przez człowieka nie należy do najłatwiejszych, nie da się też później zwrócić zwierzęcia naturze. Ekostraż apeluje: nie zabierajcie młodych zwierząt z lasu! One tam, w ukryciu, czekają na swoje matki.

PTAKI

Różne gatunki ptaków w różny sposób opiekują się swoimi młodymi. Sowy, na przykład, przyjęły taktykę rozproszenia – swoje nielotne dzieci umieszczają pojedynczo na kontrolowanym przez siebie terenie, minimalizując w ten sposób ryzyko, że całe ich potomstwo zginie w jednym czasie, zaatakowane przez drapieżnika. Widok młodej sowy, która wygląda na opuszczoną, nie powinien skłaniać nas do zabrania jej ze sobą. To normalne, że przebywa ona sama, jej rodzice bacznie ją obserwują i karmią, gdy uznają okoliczności za bezpieczne.

Pisklęta ptaków, w zależności od gatunku, wykluwają się w różnym stadium rozwoju. Ślepe i łyse lub porośnięte puchem i całkowicie widzące. W odpowiednim momencie opuszczają one gniazdo i jako podloty (nie całkiem jeszcze samodzielne) często pojawiają się na miejskich trawnikach. Mimo że podloty wyglądają i zachowują się nieporadnie, absolutnie nie powinniśmy zabierać ich do domu. Wystarczy odłożyć znalezione pisklę na drzewo, do gniazda, a jeśli znajduje się ono zbyt wysoko – dobrym rozwiązaniem będzie umieszczenie pisklęcia w podwieszonym wiklinowym koszyku. Nie musimy się obawiać o pozostawienie ludzkiego zapachu – ptaki mają bardzo słabo rozwinięty węch, posługują się wzrokiem i słuchem. Jeśli młode będzie nawoływać matkę, ona zjawi się, żeby je nakarmić. Nikt tak dobrze nie nakarmi ptasiego dziecka, jak jego mama. Nasze wątpliwości powinien budzić jedynie widok osobnika rannego czy sparaliżowanego – i takiemu ptakowi należałoby pomóc.

WIEWIÓRKI

Jeśli spotkamy na swojej drodze oseska wiewiórki, spróbujmy zaobserwować, czy w pobliżu znajduje się jego matka. Jeśli tak, nie musimy podejmować żadnych kroków, by ratować malca, samica wciągnie swoje młode z powrotem na drzewo.