Trwa rewitalizacja budynku przy ulicy Grodzkiej, w którym powstanie biurowiec L’UNI. Prace badawcze i analizy pomogły ustalić, co mogło w przeszłości znajdować się pod inwestycją, odkryć fragmenty ceramiczne z okresu schyłku wczesnego średniowiecza oraz zabezpieczyć odlane z betonu drzwi schronowe. 

Przypomnijmy, o planach przebudowy dawnego gmachu farmacji przy zbiegu ulicy Grodzkiej i Szewskiej mówiło się we Wrocławiu już od kilku lat. Inwestycja L’UNI ruszyła w ubiegłym roku, a pierwsi użytkownicy będą mogli wprowadzić się do biurowca w połowie przyszłego roku. Rewitalizowany obecnie budynek został zaprojektowany przez wrocławskiego architekta Theodora Milczewskiego w 1864 roku.

Początkowo w obiekcie znajdowało się Muzeum Mineralogiczne i Paleontologiczne Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1939 roku wykonano w nim prace adaptacyjne chroniące budynek przed ewentualnymi zniszczeniami wojennymi, w tym przekształcono piwnicę na schron. Po wojnie obiekt stał się siedzibą Wydziału Farmacji Akademii Medycznej we Wrocławiu.

Po przeprowadzeniu badań archeologicznych i szeregu analiz znalezionych obiektów, ich charakteru i powtarzalności przyjęliśmy, że najprawdopodobniej w XIII wieku na tym terenie znajdował się zakład produkcyjny – fabrica ecclesiae. Z dużą pewnością możemy stwierdzić, że był to zakład ceglarski. Argumentem przemawiającym za tą tezą jest lokalizacja obiektu, a dokładniej łatwość pozyskania piasku, gliny czy drewna. Wskazują na to też odkryte przez nas paleniska pozbawione kopuł, w których uzyskiwano niskie temperatury. Co przemawia za tym, że nie były przeznaczone do wytop lub zmiana struktury obrabianego surowca – mówi dr Aleksander Limisiewicz, archeolog.

Jakie tajemnice skrywa budynek przy Grodzkiej?

Podczas prac archeologicznych znaleziono fragmenty m.in. naczyń ceramicznych, noża żelaznego, ceramiki budowlanej oraz osełki kamiennej.  

W piwnicy budynku znajdował się schron wojskowy z tunelem ucieczkowym skierowanym w kierunku miasta. Wejścia do pomieszczenia broniły potężne betonowe drzwi, których ciężar stanowił wyzwanie przy demontażu. Przekazaliśmy je do Fort Wrocław nr 9 – Muzeum Militariów. Ponadto na uwagę zasługują znajdujące się w budynku w bocznej klatce schodowej granitowe schody wspornikowe z żeliwną balustradą z 1866 roku. Zostaną one w pełni odrestaurowane. Schody wspornikowe stanowią bardzo ciekawy i efektowny element architektoniczny nadający przestrzeni lekkości – zapowiada Waldemar Weintritt, Project Engineer w firmie doradczej JP Weber, która zarządza projektem rewitalizacji budynku.

Prace badawcze i architektoniczne zostały przeprowadzone w zakresie objętym pracami budowlanymi w piwnicy budynku. Znalezione w trakcie ich trwania zabytki masowe zostały poddane inwentaryzacji, konserwacji, gdzie określono ich chronologię, opracowano dokumentację rysunkową i przekazano do właściwych muzeów.

Jak zapowiadają przedstawiciele inwestora, obiekt zostanie całkowicie zmodernizowany i wykończony w najwyższym standardzie. Po zakończeniu renowacji obiekt oferować będzie około 3 600 metrów kwadratowych powierzchni biurowej do wynajęcia. Za projekt rewitalizacji budynku odpowiedzialna jest Maćków Pracownia Projektowa.