Georg Bender był nadburmistrzem Wrocławia w latach 1891- 1912. Dzięki jego zaangażowaniu, wrażliwości na problemy społeczne i instynkcie wizjonera Wrocław stał się jednym z najważniejszych ośrodków Prus.  

Nim trafił do Wrocławia był burmistrzem Torunia, który w trakcie jego kadencji znacznie się rozwinął. Głównymi inwestycjami dla Torunia były nowe połączenia kolejowe i zmodernizowanie systemu kolejowego. Bender doprowadził do rozbudowy sieci kanalizacyjnej i wodociągowej. Toruńskie sukcesy były doskonałą rekomendacją dla Radnych Miejskich Wrocławia.

W 1891 wybrano go nadburmistrzem Wrocławia, z czasem stał się także naczelnikiem miejskiej policji budowlanej (w 1900 roku). Dzięki skutecznemu zarządzaniem miastem, stolica Dolnego Śląska stała się metropolią. Odważne i zaskakujące decyzje były podparte dobrem mieszkańców miasta.

Georg Bender przede wszystkim zapanował nad rozwojem przestrzennym miasta. W ciągu 21 lat Wrocław powiększył powierzchnię z 2 tys. ha do 5 tys. ha. Zaczął od przyłączenia wsi Borek i Popowice, następnie Gaj, Tranogaj, Rakowice i Zalesie. Grabiszyn wszedł w granice miasta w 1911 roku. Rozwijające się miasto było magnesem dla nowych mieszkańców, skutkowało to problemami mieszkalnymi. Jak się okazało dla nadburmistrza był to problem, z którym odważnie się zmierzył i nie zamierzał się poddawać dopóki nie zapanuje nad rosnącą liczbą ludności Wrocławia. Dążył do rozwoju budownictwa mieszkaniowego.
Miasto traktował kompletnie. Wraz z rozbudową osiedli mieszkaniowych, ulic i infrastruktury miejskiej dbał też o zdrowie i komfort mieszkańców. To dzięki niemu powstały Park Południowy i Zachodni. Te obszary stanowiły „zielone płuca miasta”. Powstawały również liczne zielone skwery  i powiększał istniejące zieleńce.

Wrocław dawniej i dziś vol II 4

Miał na uwadze, aby miasto stanowiło jeden organizm, w którym wszystkie dzielnice będą ze sobą połączone. Doprowadził do wytyczenia ulic takich jak Legnica i Powstańców Śląskich. Bender zainicjował budowę gazowni na Tarnogaju (przy ul. Gazowej). W pobliżu powstało tzw. osiedle gazowników.
Powstała Wyższa Szkoła Techniczna (mieści się tam obecnie Wydział  Architektury Politechniki Wrocławskiej) oraz liczne szkoły średnie (np. gimnazjum przy ul. Dawida).

Za jego rządów we Wrocławiu powstało wiele ważnych mostów (Osobowicki, Trzebnicki, Zwierzyniecki, Tumski i Grunwaldzki).

Milowym krokiem dla Wrocławia, za czasów urzędowania Bendera była elektryfikacja miasta, dzięki czemu w czerwcu 1893 roku z Grabiszyna na Rakowiec (obecnie tzw. Przedmieście Oławskie) przejechał pierwszy elektryczny tramwaj. Bender był inicjatorem budowy Hali Stulecia.

Za rządów Bendera miejscy radni postanowili o budowie kanałów żeglugowego i powodziowego. Powstał także nowy port rzeczny, uruchomiony w 1901 roku na Kleczkowie.

Nie powinien dziwić fakt, że rządził miastem przez tyle lat i warto przypomnieć fakt, że w pierwszym roku jego kadencji budżet miasta wynosił 14 mln marek rocznie, a żyło w nim 340 tys. osób. W 1912 roku było już 540 tys. mieszkańców a budżet wynosił 45 mln marek. Śmiałe decyzje Bendera doprowadziły do spektakularnego rozwoju Wrocławia.

Fot. 1 Wikipedia commons Kaempffer Georg Bender