Nowi mieszkańcy przyjechali do siebie

Zakończenie II wojny światowej i przyłączenie ówczesnego niemieckiego Breslau do Polski wiązało się z niemal całkowitą wymianą ludności. Szacuje się, że w latach 1945–1947 z terenu miasta wysiedlono 200–300 tysięcy Niemców. Ich miejsce zajęli Polacy przybyli na Dolny Śląska z Kresów Wschodnich, między innymi z Lwowa, Wilna, Stanisławowa czy Tarnopola. Ludzie ci zostali zmuszeni do opuszczenia swoich domów z uwagi na przyłączenie na mocy porozumień z Jałty i Poczdamu tych terenów dawnej II Rzeczpospolitej do Związku Radzieckiego. Setki tysięcy osób udały się więc w pełną obaw podróż; jej celem było zasiedlenie ziem, które – mimo że miały polską historię – przez poprzednie ponad 200 lat zamieszkiwali głównie Niemcy. Polscy przesiedleńcy zabierali ze sobą jedynie najpotrzebniejsze rzeczy. Docierali do Wrocławia, nie mając pewności, gdzie będą mieszkać ani czym będą się zajmować. Pełna niepokoju podróż kończyła się dla nich rozpoczęciem nowego życia – w swoim kraju, jednak jakby na obczyźnie.