Przychodzą do mnie kobiety, które chcą pokazać swoje skrywane oblicze

Z wykształcenia anglista, z zamiłowania fotograf. Fotografią interesuję się od szkoły średniej, kiedy to zrobiwszy zdjęcia na konkurs aparatem pożyczonym od kolegi, zajęłam I miejsce. Dalszą część tej przygody zawdzięczam mojemu mężowi, który od samego początku widział potencjał w moich pracach i wspierał mnie w każdy możliwy sposób. Jego zasługą jest też fakt, że po kilku latach nauczania w szkole, stworzyłam firmę, i mogę robić zdjęcia od rana do wieczora. W wolnym czasie zgłębiam wiedzę na temat fotografii tradycyjnej, wywoływania własnych filmów fotograficznych i powiększeń, oraz technik szlachetnych, takich jak cyjanotypia czy mokry kolodion.

Zawodowo fotografią zajęłam się stosunkowo niedawno. Specjalizuję się w sesjach kobiecych, wizerunkowych i modowych. Uwielbiam poznawać nowych ludzi i ich historie. Ogromną radość również sprawiają mi klienci, którzy „stołują” się u mnie przy każdej możliwej okazji. Podczas pracy z klientem omawiamy wspólną wizję tego co chcemy uchwycić. Kobieta, która na co dzień występuje w roli żony, matki, sąsiadki, chce sfotografować oblicze, które skrywa. Chce być uchwycona jako zmysłowa, subtelna lub przebojowa, uwodzicielska. Panowie na sesjach zdarzają się znacznie rzadziej lub przychodzą w towarzystwie partnerek na wspólne zdjęcia. Chcą pokazać siebie jako silne i pewne ramię dla swojej kobiety, jako obrońcę, w którego ramionach nic jej nie grozi. Natomiast najczęstszą formą zdjęć jaką wybierają panowie to sesje biznesowe.

Zobacz całą galerię
9 zdjęć

W ramach pracy fotografuję głównie kobiety i modę. Jednak w wolnym czasie robię zupełnie inne zdjęcia - jestem człowiekiem ośmiornicą. Uwielbiam fotografię modową, ponieważ ma nieograniczone możliwości. Jestem zwolennikiem kadrów z pozycji ziemi i robionych z drabiny, proszę modelki o nienaturalne pozy, mimikę twarzy bez jakiegokolwiek wyrazu, bo w tym momencie najważniejszy jest strój. Staram się pokazać jak zachowuje się materiał na wietrze, jak połyskuje w świetle, jaką ma fakturę, z czym pasuje kolorystycznie. W dzisiejszych czasach im dziwniejsze kadry tym łatwiej zapadają w pamięć. Do ludzi szukających wyróżnienia się w tłumie trafiają równie wyróżniające się stylizacje. Nie ma nic lepszego niż włączyć dobrą muzykę podczas zdjęć i wraz z resztą ekipy puścić wodze fantazji.

Jestem też matką dwójki cudownych dzieciaków, więc poza organizowaniem własnych projektów fotograficznych, zabawą w ciemni, dopinaniem każdego możliwego szczegółu do pracy, staram się jakoś kreatywnie wykorzystać czas z potomstwem. Jednak zawsze mam przy sobie notatnik i długopis na wypadek, gdyby mi coś wpadło do głowy. Najwspanialsze jest to, że dzieci widzą co robi ich mama i podpatrują. Zdarza się, że robimy wspólnie moodboardy do sesji i burze mózgów. Dzieci mają nieszablonowe pomysły co pobudza też moją wyobraźnię i zaczynamy bujać w obłokach, co owocuje później zupełnie innymi zdjęciami, niż te które robiłam dotychczas.

Czy da się zrobić dobre zdjęcie każdemu? Czy wszyscy ludzie są "ładni"? Pojęcie urody jest dość względne i ulotne, moim zdaniem. Musimy też pamiętać o tym, że aktualne „piękno”, jakie widzimy w reklamach, jest całkowicie wykreowane. Gdybyśmy chcieli na co dzień wyglądać jak modelki z reklam, to całą pracę Photoshopa musiałby wykonać dla nas chirurg plastyczny. Natomiast tak - każdemu można zrobić świetne zdjęcia. Najpiękniejsze w ludziach jest to, że różnią się od siebie wyglądem, doświadczeniami i otoczeniem w jakim żyją. Każdy ma za sobą jakąś historię, własne sukcesy, upadki i tragedie. To nas kreuje i to dzięki temu możemy być sobą w pełni. Każda zmarszczka mimiczna to symbol naszych emocji, a każda blizna jest swoistym zapisem historii naszego życia. Wszyscy jesteśmy wyjątkowi, bo nie ma drugiej takiej samej osoby z wyglądu i charakteru, jak my sami.

Zobacz całą galerię
11 zdjęć

Biorę udział w plenerach, środowych spotkaniach organizowanych przez Wrocławskie Plenery Fotograficzne i wielu innych spotkaniach. Bycie zawodowym fotografem tego nie wyklucza. Wręcz przeciwnie - jest to świetna okazja na poznanie innych fotografów, modeli, modelek, wizażystów, projektantów, z którymi później można stworzyć coś niesamowitego i wyżyć się artystycznie z grupą równie zakręconych ludzi. Jest to forma darmowej terapii, która owocuje nowymi, świeżymi kadrami. Nie uważam się za alfę i omegę, dlatego zawsze chętnie spotykam nowych ludzi, dowiaduję się jak pracują i skąd czerpią inspirację.

Moją prawdziwą piętą Achillesa jest fotografia uliczna. Mam trudność z fotografowaniem ludzi na ulicy, z którymi nie mam podpisanej umowy. Może się to wydawać śmieszne, bo uważam, jestem naprawdę towarzyską i otwartą osobą i bardzo łatwo nawiązuję kontakt z obcymi, jednak robienie zdjęć przypadkowym ludziom powoduje u mnie poczucie niepokoju. Obawiam się nieprzyjemnej reakcji ze strony osoby fotografowanej. Są sytuacje, kiedy jesteś świadkiem czegoś, co trwa chwilę, szukasz tych „decydujących momentów”. Wtedy nie podbiegasz do kogoś, komu gołąb usiadł na głowie i nie pytasz o zgodę na zrobienie zdjęcia i publikację w mediach społecznościowych, tylko robisz zdjęcie. Mam z tym ogromny problem, pracuję nad nim od lat. Zdarza mi się ruszyć na spacer ulicami Wrocławia, przejść 10 kilometrów i wyciągnąć aparat tylko kilka razy. Mam nadzieję, że kiedyś uda mi się wyjść ze strefy komfortu i przemierzać ulice Wrocławia uwieczniając przechodniów i sytuacje, tak Vivian Maier przemierzała ulice Nowego Jorku czy Chicago.

Zdjęcia w tekście: Bożena Boska Kałka
Facebook || Instagram

Modelki: Alicja Jurek, Milena Mikołajewicz, Karolina Pawlak, Agnieszka Stróżyk, Zuzanna Konieczna, Maja Boroch, Aleksandra Kamińska, Ewa Kuropatwa, Izabela Włodarek, Zuzanna Młotek, Katarzyna Idec, Sara Gołębiowska, Patrycja Szewczyk, Alicja Bąk, Anna Miler

Projektanci: Weronika Kulesza, Weronika Konikoska, Mateusz Gurgul, Aleksandra Halagiera, Marta Pilas, Weronika Surdacka, Wiktoria Łaskawiec