Felieton: Błędne koło śmieci

Jaskrawym przykładem ostatnich tygodni jest kolaboracja gminy Wisznia Mała ze skandynawskim koncernem Fortum w sprawie utworzenia spalarni śmieci w samym rogu gminy, za to pod oknami mieszkańców wrocławskich Pawłowic oraz, należącego do gminy Długołęka, Ramiszowa.

Na wielkie szczęście, potencjalni sąsiedzi dają wyraźny odpór – udało im się już pozyskać wsparcie wójta Długołęki Wojciecha Błońskiego oraz zwrócić uwagę prezydenta Wrocławia. W dniu, w którym piszę te słowa, zwrotu o 180 stopni dokonali włodarze Wiszni Małej. Nie o tym jednak.

Kluczowe pytanie brzmi:
PO CO NAM SPALARNIE ŚMIECI?

Jedyna racjonalna odpowiedź, jaka mi się nasuwa: abyśmy mogli produkować ich jak najwięcej bez wyrzutów sumienia. Żebyśmy czuli się pozornie szczęśliwi, odpychając realny problem. Bo przecież co do recyklingu, to do recyklingu, a resztę się spali. Prąd będzie i ciepełko będzie.

A może jest tak, że w Unii Europejskiej odchodzi się od tworzenia takich instalacji? I dlatego warto pilnie taką postawić? Dzięki temu w przyszłości będzie można importować śmieci zza zachodniej granicy. Ta myśl przywołuje wspomnienie składowania radioaktywnych odpadów po polskich lasach. Czy nie będzie to „czysty” zysk?

Biznes i samorządy kontra Zero Waste

W wielu nagraniach wideo, reklamach, kampaniach PR, CSR, Employer Branding czy zwykłych marketingowych słyszymy dzień w dzień, jak to koncerny dbają o naszą planetę, a samorządy wprowadzają politykę Zero Waste. Przypomina to trochę reklamę jednej z firm budowlanych, która zachęcała potencjalnych pracowników hasłem „U nas zarobisz nawet 12 000 zł”. Mniejszym druczkiem dopisane było nieco otrzeźwiająco „brutto, w trzy miesiące, przy dodatkowych premiach”. Spalarnia śmieci jest wprost zaprzeczeniem idei Zero Waste; każdy, kto choćby w zamiarze ewentualnym (czyli godząc się na konsekwencje) wspiera budowę takiego przybytku hedonizmu, nie ma moralnego prawa mówić o ekologii, zrównoważonym rozwoju i jakości życia przyszłych pokoleń.