Koniec remontu Jazu Psie Pole. Tak teraz wygląda obiekt z XIX wieku [ZDJĘCIA]

Wroclife • 2023-12-21 12:38 CET

Z końcem roku zakończył się także remont zabytkowego Jazu Psie Pole. XIX-wieczna konstrukcja to jeden z najstarszych obiektów hydrotechnicznych we Wrocławiu. Remont polegał m.in. na wymianie uszkodzonych elementów, a także odtworzeniu konstrukcji stalowej szkieletu nośnego.

Jaz Psie Pole to ostatni tzw. jaz kozłowo-iglicowy, wybudowany na rzece jeszcze w czasach niemieckich pod koniec XIX wieku. Jego remont trwał przez prawie cały 2023 rok. W ramach zadania wartego ponad 8,5 mln zł o przywrócenie właściwego stanu technicznego zadbała firma Dromosttor z Lwówka Śląskiego.

W ramach prac wymienione zostały elementy stalowe jazu, wraz z naprawą elementów mocowania kozłów do podłoża. Dokonano także odtworzenia konstrukcji stalowej jazu, obejmującej szkielet nośny – kozły, mechanizmy, pomost technologiczny z balustradą oraz wciągarkę. W ramach robót budowlanych wykonano remont okładziny kamiennej i ceglanej konstrukcji przyczółków oraz filarów. Wyremontowano także płyty ponuru, poszuru oraz progi przęseł jazu, dylatację, ubezpieczenia brzegów i dna przy wypadzie z jazu oraz schody skarpowe.

Zobacz całą galerię (9 zdjęć)

Całkowicie odnowiony został plac składowy na iglice, który zyskał również nowe ogrodzenie. Przy okazji prowadzenia robót zmodernizowano też sieć pomiarową jazu, obejmującą wodowskazy oraz sieć reperów i zamontowano nowe oznakowanie nawigacyjne.

Jaz Psie Pole to konstrukcja funkcjonująca na zasadzie jazu kozłowo-iglicowego. Zamknięcie jazu stanowią stalowe kozły zamontowane w podłożu jazu oraz drewniane iglice, czyli kantówki wyposażone w metalowe okucia. Stawianie jazu po przerwie zimowej polega na podniesieniu leżących kozłów za pomocą wciągarki, uruchomieniu kładki komunikacyjnej, następnie oparciu o stojące kozły kolejnych iglic jedna za drugą, w taki sposób, że wszystkie iglice tworzą drewnianą przeszkodę (zaporę) dla napływającej wody. Poziom spiętrzonej w ten sposób wody reguluje się poprzez dodanie lub wyjęcie iglic.

Po zakończeniu sezonu nawigacyjnego, czyli późną jesienią każdego roku, jaz jest kładziony. Pozwala to na przeprowadzenie niezbędnych przeglądów, doraźnych napraw oraz zapobiega tworzeniu się niebezpiecznych zatorów lodowych w sytuacji pojawiania się śryżu, kry i zalodzenia w korycie rzeki.